7 Ağustos 2012 Salı

De/da...

Cümle içinde ayrı yazılması gereken "de/da"lar gibiyim.. Arada birileri beni kelimelerine, kendilerine bilmeden bitişik yazsa da aslında ayrıyım ben onlardan.. imla kurallarına göre...

İlk..ler..

Reklama girecek ama D&R gibi mağazalara girdiğimde kendimi kaybediyorum. Bir sürü kitabı görüp almaya çalışıyorum, arkalarına bakıyorum, kapak resimlerini inceliyorum ama daha da önemlisi çoğu zaman kitaplara bakarken,  kitapların ilk cümlelerini itina ile okuyorum :) ve enteresan ki bazen kitapları satın almamda ilk cümleler çok etkili oluyor.. Arada kaldığımda.. "ilk"lere bakıyorum aslında.. Hayatta olduğu gibi.. Karar verirken... İlk bakış.. ilk dokunuş..  ilk harf.. ilk kelime... ilk cümle... ilk renk.. ilk öpüş... ilk kadeh... hep tadı başka geliyor bana... Sonrakilerin marjinal faydası azaldığından ve benim bu gerçeği sadece iktisatçı olduğumdan farketmemden değil vallahi :)

Şaka bir yana... Bugün yine bir yarım saat kayboldum Kanyon'daki D&R'da...

Müzik CD'lerine doğru yöneldim kitaplardan sonra.. Malum 8 Eylül'de sevdiğim (ve bir zamanlar şarkılarını söylediğim) RHCP konseri olduğu için son albümlerini de alayım dedim... Müzikten anlayan bir arkadaşım her ne kadar albümü  tatmin edici bulmadığını söylese de ben albümü Dr Dre ile eve gidip dinleyeceğim anı düşündüm almaya karar verirken ne yalan söyleyeyim... Yanında da bir kadeh kana her daim giren kankamız, canımız ciğerimiz alkol ile...

Sonra tekrar kitaplara döndüm.. Aslı Erdoğan'ın bir kitabını okumuştum daha önce.. "Taş Bina ve Diğerleri"... Değişik bir dili var.. Kelimelerin içinde insanı kaybeden... keybettiren.. sarhoş eden... ettiren.. kontrol mekanizması yüksek olan "ben" gibi bir insancık için kaybolmak her ne kadar zor olsa da; kelimeleri kullanış biçimi, cümleleri, hoşuma giden ve garip bir çelişki hissi yaratmıştı bende... Bu sefer de iki kitabı arasında kaldım ve ilk cümlelerine baktım... ve "Kabuk Adam"ı aldım.. İlk cümle de : "Bazen insana hiçbir şey hatırlamak kadar acı veremez, özellikle de mutluluğu hatırlamak kadar".. idi...
 
Sonra birden.. ve hatta aniden..  Oğuz Atay düştü aklıma yıldırım gibi.. "Korkuyu Beklerken"ı aldım direk elime.. Bir kitap ismi için çok albenisi var ne yalan söyleyeyim ve ilk cümlesine de bakmadım bu yüzden... ama merak edenler için yazayım ilk cümleyi:  "Kalabalık bir topluluk içindeydi"... 

Aslında bu kitap farklı hikayelerden oluşan bir yapıt ve bu ilk cümle de ilk hikayeden.. Neden ilk cümleye bakmadım? Çünkü bu kitapta çok "ilk" cümle var.. İlk diyorsan tek olmalı... O yüzden sadece kitabın ismi ve Oğuz Atay beni kendine çekti... Cümleye takılmadım... Malum fazla ilk olması iyi değil hayatta..Oluyorsa da sorun var demek :D  Tek olmalı dedim.. Kitabın adına baktım ve aldım... Tek..

Ne kadar çok ayrıntıya takılıyorum değil mi...

Ay..rın...tı...

Hayat bence klişe de olsa bu ayrıntılarda gizli.. ve ben onları buldukça çok mutlu oluyorum...

EcE


25 Temmuz 2012 Çarşamba

İçmek için 38 sebep...

Fransız tipi alkolik sınıfına giren ben, içmek için sebep arayan ve bulmakta hiiiç sıkıntı çekmeyenlerdenmişim.. Bahane arıyormuşum da haberim yokmuş :)
Eee düşündüm o zaman ben ne zaman, neye içerim diye.. buyrun burdan için :

1) Babam için bir kadeh...
2) Doğum günleri kutlu olsun..
3) Düğün var...
4) Bu mezeler için rakı içilir hocam!
5) Aşık oldum ulen!
6) Ayrıldık çok kötüyüm...
7) Aldattı beni şerefsiz!
8) Yeni işe geçiyorum, kutlayalım...
9) Şampiyon olduk, kutlayalım :)
10) Nasıl koyduk ama ...e haydi kutlayalım..
11) Yenildik ulen içmek lazım... 
12) Tatildeyiz.. ee haydi içelim...
13) Haftasonu içmeden olmaz...
14) Happy hours...
15) İşten ayrılıyormuş onun şerefine içelim..
16) Bekarlığa vedası varmış...
17) Yurtdışından arkadaşım geldi taksime akmak lazım...
18) Ankara'dan abim gelmiş, haydi rakıya...
19) Ulen yılalrdır görmedim seni bir bira içelim haydi :)
20) Festival varmış...
21) İlk buluşmaya bir kadeh içmeden gidilmez..
22) Eski sevgilim evlenmiş...
23) Off şu an canım nasıl bir bira çekti var ya...
24) Sezen de içirir be kardeş...
25) Beni bu havalar mahvetti...
26) Çok sıcak...
27) Proje bitti sonunda...
28) Sana eşlik edeyim bari...
29) Çok yorgunum bir bira iyi gelir..
30) Akşamları uyuyamıyorum viski içsem rahat uyurum belki...
31) Antidepresan almak yerine alkol alsam mı sence?
32) Mezun olduk haydi eğlenceye...
33) Ah bu şarkıların gözü kör olsun..
34) Bana bunu nasıl yapar abi!!!
35)  Tadı nasıl ki acaba? :)
36) Onu başkası ile gördüm..
37) Valla yandaki yakışıklı ısmarladı...
38) Yalnızlık ömür boyu....
 
ben şu ahir ömrümde bu kadarını buldum... yaşadığımdan değil.. aklıma gelenlerden...
gerisini siz tamamlayın...
ister 50 ister 100 olsun...
herşey gönlümüzce olsun...

güzeliz güzeeel :D

Hallenme...

Yine bir yaz-a-mama sendromu.. ve yaz... ironisi...
Yine garip insanlık halleri...
"Kafa" nereye biz oraya umarsızlığı...
Hem de bu umarsız "kafa"nın 5 hali ile...

1-Yalın, hiçbirşey istemeyen, boş boş vakit öldüren kendi "kafa" hali...
2- Arada coşan ne yapsın ki zaten bu "kafa" ben-i hali...
3- Çok düşünüyorsun zarar bu "kafa" sana hali (-e burdan -a oldu ki olur dilimiz kurallarında... :)
4- Yazları sıcak ve kurak olduğundan çokça gelen "kafa" alkol-de hali...
5- Umursamazlıkla karışmış bir şekilde "kafa" dönülen eğlence-den hali..  

ve bu akşam.. bu kafada seyredilen "Swordfish" filminin kapanış müziği ile yazımı kafakol yapayım...

"Kafamdan bir de get" hali :D amiyane tabirle...



18 Haziran 2012 Pazartesi

Tat-min...

Babama kızardım.. 
Kızdığım babam oldum..
2003.. Ağustos.. o kadar kızdım ki.. 
Gittiği için...
Yalnız ve savunmasız bıraktı diye..
Hem de mücadele etmediği için..
Sonra babasının kızı oldum..
Bazı şeylere çözümü
Başka yollarla aradım...
Attım hep içime.. derinlere.. 
Kontrol manyağı insan olarak...
Vurmadım hiç dışa.. 
Çelişmek için aksini yaparak..
Babama kızıp onun yolundan giderek.
Didişerek.. kendimle..
Mücadele etmeyerek..
Yine deniyorum..
Yine yenilerek...
Daha iyi yenilerek..
Samuel Beckett'in dediği gibi...

Berabere bitmesine de razıyım artık hayatın..
Onca yenilgilerden sonra...





14 Haziran 2012 Perşembe

Gökyüzü ciğerime doluyor...

Ezginin Günlüğü'nün hep yeri ayrı olmuştur bende... 

Hatırlattığı o kadar çok şey var ki... nerden başlasam bilemedim... anlatsan.. anlatılmaz...

Leyla ile Mecnun dizisini severim...(Seyrettiğim 2 diziden biri, diğeri de Behzat komserim tabii:) Leyla ile Mecnun'u her zaman takip edemesem de arada netten indrip seyrederim...Aradan dereden dalarım, ortasından başından... Serkan Keskin'in de ayrıca hayranıyımdır. Yani İsmail Abi'nin:) Tanışmışlığım ve güzel muhabbetine şahitliğim de vardır arkadaşlarım sayesinde.. Hatta Neyle Meyle'de bir akşam kendi elleri ile yaptığı yemekten yemişliğim de... Uzak zamanlar... 

Neyse işte sezon finalini izlerken, dizinin sonunda bu şarkı çalmaya başlayınca dedim ben nerden biliyorum bunu... Söyleyen farklı olduğu için önce kafamda oturmadı; hatırlatmadı direk bana...  ama sözler dökülünce ciğerime dola dola.. anladım ki o gökyüzü işte bazen ciğerime dolan... geçmişten gelen... dolduran...

Öyle birşey ki bu
Kolay anlatamam...
Atsan atılmaz... 
Satsan... 
Satamam...
Eksik birşey mi var...
Anlayamam..

Hani bazı şarkılar içine işler ya insanın.. dolar ciğerine.. derin derin nefes aldırır... 

İşte onlardan biri...

Paylaşmak istedim... 

SadEcE


31 Mayıs 2012 Perşembe

Büyük harflerle... KADIN...

"Kadın" olmak...

Çok ağır..

Hepimiz, annelerimizin yaşadığı zorlukların/acıların muhakkak bazılarını dinlemişizdir... kendi yaşantımızla mukayese yaparak..  "Hmmm demek öyle" diyerek iç geçirmişizdir..  bize gerçekten de uzak olsa da... çünkü o acıları yaşayan annelerimiz; bizi, kendi yaşadıkları acıları/yanlışları bizlere yaşatmamak için, ellerinden geleni yapmak istediklerinden dolayı... uzak tutmuşlardır... ve bizler onları direk yaşamadığımızdan... ve bizler uzak kaldığımızdan... ama ne iyi ki uzak kaldık... kalmışız... göreceli olarak yani...

O anneler ki, hatta yakınlarından, belki babalarımızdan, belki onların ailelerinden ya da direk kendi ailelerinden... toplumdan.. mahalle baskısından... komşulardan... sokaktaki erkeklerden... vesaire vesaire... ne çok çektiler.. çekmişler.. ve çekiyorlar... belki hala...

Ama bizleri bilinçli büyütmeye çalıştılar.. en azından ben kendi adıma söyleyeyim... öyle büyüdüm...

Her kadının yaşaması gerektiği şeyleri... yaşaması gerektiği yaşta... yaşaması gerektiğini.... özgürlüğü(nü)... kendini ifade etmenin rahatlığını... eşitliği... sevgiyi... hoşgörüyü... demokratik olmayı... saygıyı... saygı  göstermeyi... paylaşmayı... vicdan sahibi olmayı...

Bana ailem öğretti... 

Hak aramayı... kadın olmanın gerekliliklerini... erkekle eş olmayı... eşliliği... eşitliliği... aynı sahada futbol oynayıp gol attığında koşup sarılıp sevinmeyi... paylaşmayı... sevgili olmayı... öpmeyi... cinselliği... dokunmayı... ve evet küfretmeyi...

Bana ailem öğretti...

Siyasi hayatta olmamız gerektiğini, sesimizi hiç kısmamamız gerektiğini...

Bana ailem öğretti...

Ki hep derim annem de çok çekti.. hem de çok...

Ama biz gördük! Görebildik!

Neyin yanlış olduğunu... nelerin saçma olduğunu...

Nelerin olmaması   ve nelerin olması gerektiğini...


Kadın olarak ben...  Gördüm! Görebildim!

Ama şimdi...

Endişe ediyorum.. .kadın olarak... endişe katsayım gün geçtikçe artıyor...

Benim bedenime sahip olmaya çalışacak, benim bedenimi ipotek altına alamaya kalkışacak birilerini istemiyorum!

Birileri diyorum çünkü yüksek mertebe zatlarla uğraşmak ve bundan dolayı da sorun yaşamak istemiyorum!

Ee evet korkuttlar beni... korkuyla büyütüyorlar, büyüttüler... poşu takmaktan misal... korkuttular.. greve gitmekten... protesto etmekten... hele ki astım isem korkuttular... aman biber gazı yersem diye... eylemlere katılırken yiyeceğim coplarla çocuğumu düşürürsem diye... eğitimimin önünü keserlerse diye... fe tiplerine yan bakarsam diye...

Ama ben artık korkmak istemiyorum!!!

Bu yüzden "Benim Bedenim! Benim Kararım!"

Eşiniz/sevgiliniz olsa da...  olmasa da...  endişe duyuyor ya da duymuyor olsanız da...

Sadece benim için ne olur paylaşın bunu!!!

İnsan olmanın gerekliliği için... seçme hakkı için.. özgürlük için... dayatılmaması için...  

Siz de katılın! Lütfen!!!!

Benim Bedenim! Benim Kararım!...

Hakkımda

Fotoğrafım
55...Hayalperest...Invisible hand'e inanmayan bir İktisatçı...Pinponcu... Sarı... Kırmızı... Arada da çelişki duvarına işiyor...